Πίνακας ASCII

Το ASCII (American Standard Code for Information Interchange) είναι ένα πρότυπο κωδικοποίησης χαρακτήρων που αναπτύχθηκε τη δεκαετία του 1960 και αντιστοιχίζει αριθμητικούς κωδικούς από 0 έως 127 για την αναπαράσταση κειμένου σε υπολογιστές και άλλες συσκευές. Περιλαμβάνει 128 χαρακτήρες: 32 χαρακτήρες ελέγχου (0-31 και 127) και 96 εκτυπώσιμους χαρακτήρες (32-126) συμπεριλαμβανομένων γραμμάτων, ψηφίων, σημείων στίξης και συμβόλων.

Οι κωδικοί ASCII μπορούν να αναπαρασταθούν σε τέσσερα αριθμητικά συστήματα: Δεκαδικό (βάση-10, 0-127), Δεκαεξαδικό (βάση-16, 00-7F), Οκταδικό (βάση-8, 000-177) και Δυαδικό (βάση-2, 00000000-01111111). Κάθε σύστημα είναι χρήσιμο σε διαφορετικά πλαίσια: δεκαδικό για ανθρώπινη αναγνωσιμότητα, δεκαεξαδικό για προγραμματισμό, δυαδικό για κατανόηση προτύπων bit και οκταδικό για συστήματα κληρονομιάς.

Οι χαρακτήρες ελέγχου (κωδικοί 0-31 και 127) είναι μη εκτυπώσιμοι χαρακτήρες που ελέγχουν πώς εμφανίζεται ή μεταδίδεται το κείμενο. Παραδείγματα περιλαμβάνουν: NUL (0) για τερματισμό null, LF/Line Feed (10) για νέες γραμμές σε Unix/Linux, CR/Carriage Return (13) για νέες γραμμές σε παλαιότερα συστήματα Mac, Tab (9) για οριζόντια αποστήθιση και ESC (27) για ακολουθίες διαφυγής.

Το ASCII χρησιμοποιεί 7 bit για να κωδικοποιήσει 128 χαρακτήρες, κυρίως για αγγλικό κείμενο. Το Unicode χρησιμοποιεί έως 21 bit για να κωδικοποιήσει πάνω από 140.000 χαρακτήρες από όλα τα συστήματα γραφής παγκοσμίως. Το ASCII είναι ένα υποσύνολο του Unicode - οι πρώτοι 128 σημεία κώδικα Unicode ταιριάζουν ακριβώς με το ASCII. Το UTF-8, η πιο κοινή κωδικοποίηση Unicode, είναι συμβατό προς τα πίσω με το ASCII.

Οι οντότητες HTML είναι ειδικοί κωδικοί που χρησιμοποιούνται σε HTML για την εμφάνιση χαρακτήρων που έχουν ειδική σημασία στη σήμανση ή δεν είναι διαθέσιμοι σε τυπικά πληκτρολόγια. Οι αριθμητικές οντότητες χρησιμοποιούν τη μορφή &#αριθμός; όπου ο αριθμός είναι ο δεκαδικός κωδικός ASCII. Για παράδειγμα, το &#65; εμφανίζεται ως "A", το &#60; ως "<" και το &#38; ως "&".

Οι χαρακτήρες ελέγχου σχεδιάστηκαν στην εποχή των τηλεκτυπωτών και των πρώτων τερματικών για να ελέγχουν τη συμπεριφορά συσκευών αντί να εμφανίζουν ορατό κείμενο. Για παράδειγμα, το BEL (7) χτυπούσε ένα κουδούνι, το BS (8) μετέκινε τον δρομέα προς τα πίσω, το LF (10) προχωρούσε στην επόμενη γραμμή και το CR (13) επέστρεφε τον δρομέα στην αρχή της γραμμής. Πολλοί χρησιμοποιούνται ακόμα σε σύγχρονα πρωτόκολλα.

Οι κοινοί κωδικοί ASCII περιλαμβάνουν: Κενό (32), ψηφία 0-9 (48-57), κεφαλαία γράμματα A-Z (65-90), πεζά γράμματα a-z (97-122). Τα σημεία στίξης έχουν συγκεκριμένους κωδικούς: τελεία (46), κόμμα (44), ερωτηματικό (63), θαυμαστικό (33), παπάκι (64) και δίεση (35).

Μπορείτε να αναζητήσετε χαρακτήρες εισάγοντας τον κωδικό τους (δεκαδικό, δεκαεξαδικό ή δυαδικό) ή τον ίδιο τον χαρακτήρα. Χρησιμοποιήστε τις καρτέλες φίλτρου για να δείτε μόνο χαρακτήρες ελέγχου, εκτυπώσιμους χαρακτήρες ή όλους τους χαρακτήρες. Εναλλάξτε μεταξύ δεκαδικών, δεκαεξαδικών και οκταδικών προβολών για να δείτε κωδικούς στην προτιμώμενη μορφή σας. Κάντε κλικ σε οποιονδήποτε χαρακτήρα για να τον αντιγράψετε στο πρόχειρό σας.

Το Εκτεταμένο ASCII αναφέρεται σε κωδικοποιήσεις χαρακτήρων 8 bit που χρησιμοποιούν κωδικούς 128-255 για την αναπαράσταση πρόσθετων χαρακτήρων όπως τονισμένα γράμματα, σύμβολα νομίσματος και χαρακτήρες σχεδίασης κουτιών. Ωστόσο, δεν υπάρχει ένα ενιαίο πρότυπο "Εκτεταμένο ASCII" - διαφορετικά συστήματα (ISO-8859-1, Windows-1252 κ.λπ.) ορίζουν διαφορετικούς χαρακτήρες για τους ίδιους κωδικούς.

Το ASCII παραμένει θεμελιώδες για την πληροφορική παρά τις νεότερες κωδικοποιήσεις. Είναι η βάση για το UTF-8 (η κυρίαρχη κωδικοποίηση web), χρησιμοποιείται σε σύνταξη προγραμματισμού, αρχεία διαμόρφωσης και πρωτόκολλα δικτύου. Η κατανόηση του ASCII είναι απαραίτητη για τον εντοπισμό σφαλμάτων, την εργασία με συστήματα χαμηλού επιπέδου και την κατανόηση του τρόπου αναπαράστασης κειμένου σε υπολογιστές.

Διαφορετικά λειτουργικά συστήματα χρησιμοποιούν διαφορετικούς χαρακτήρες ελέγχου ASCII για τέλη γραμμών: Unix/Linux/macOS χρησιμοποιούν LF (Line Feed, κωδικός 10), Windows χρησιμοποιεί CR+LF (Carriage Return + Line Feed, κωδικοί 13+10) και το κλασικό Mac OS χρησιμοποιούσε μόνο CR (Carriage Return, κωδικός 13). Αυτό μπορεί να προκαλέσει προβλήματα συμβατότητας κατά τη μεταφορά αρχείων κειμένου μεταξύ συστημάτων.

Ο χαρακτήρας NUL (κωδικός 0) αντιπροσωπεύει την απουσία δεδομένων και χρησιμοποιείται ως τερματιστής συμβολοσειράς σε C και πολλές γλώσσες προγραμματισμού. Σηματοδοτεί το τέλος μιας συμβολοσειράς κειμένου στη μνήμη. Τα byte NUL χρησιμοποιούνται επίσης σε μορφές αρχείων για να συμπληρώσουν δεδομένα σε συγκεκριμένες ευθυγραμμίσεις και σε πρωτόκολλα δικτύου για διάφορους σκοπούς ελέγχου.

Ναι, μπορείτε να κάνετε κλικ σε οποιονδήποτε εκτυπώσιμο χαρακτήρα στον πίνακα για να τον αντιγράψετε απευθείας στο πρόχειρό σας. Αυτό είναι χρήσιμο για την εισαγωγή ειδικών χαρακτήρων στο κείμενο, τον κώδικα ή τα έγγραφά σας. Μπορείτε επίσης να αντιγράψετε ολόκληρο τον πίνακα ή φιλτραρισμένα αποτελέσματα χρησιμοποιώντας το κουμπί αντιγραφής.

Οι εκτυπώσιμοι χαρακτήρες (κωδικοί 32-126) είναι ορατοί όταν εμφανίζονται, συμπεριλαμβανομένων γραμμάτων, αριθμών, σημείων στίξης και συμβόλων. Οι μη εκτυπώσιμοι χαρακτήρες (κωδικοί 0-31 και 127) είναι χαρακτήρες ελέγχου που εκτελούν ενέργειες όπως η μετακίνηση του δρομέα, ο έλεγχος συσκευών ή η σηματοδότηση του τέλους των δεδομένων. Δεν εμφανίζονται ως ορατές μορφές αλλά επηρεάζουν τον τρόπο επεξεργασίας του κειμένου.