Jadual ASCII

ASCII (American Standard Code for Information Interchange) ialah standard pengkodan aksara yang dibangunkan pada tahun 1960-an yang memberikan kod numerik dari 0 hingga 127 untuk mewakili teks dalam komputer dan peranti lain. Ia merangkumi 128 aksara: 32 aksara kawalan (0-31 dan 127) dan 96 aksara boleh cetak (32-126) termasuk huruf, digit, tanda baca dan simbol.

Kod ASCII boleh diwakili dalam empat sistem nombor: Perpuluhan (asas-10, 0-127), Heksadesimal (asas-16, 00-7F), Oktal (asas-8, 000-177), dan Binari (asas-2, 00000000-01111111). Setiap sistem berguna dalam konteks berbeza: perpuluhan untuk kebolehbacaan manusia, heksadesimal untuk pengaturcaraan, binari untuk memahami corak bit, dan oktal untuk sistem warisan.

Aksara kawalan (kod 0-31 dan 127) ialah aksara tidak boleh cetak yang mengawal bagaimana teks dipaparkan atau dihantar. Contoh termasuk: NUL (0) untuk penamatan null, LF/Line Feed (10) untuk baris baharu dalam Unix/Linux, CR/Carriage Return (13) untuk baris baharu dalam sistem Mac lama, Tab (9) untuk jarak mendatar, dan ESC (27) untuk jujukan escape.

ASCII menggunakan 7 bit untuk mengekod 128 aksara, terutamanya untuk teks bahasa Inggeris. Unicode menggunakan sehingga 21 bit untuk mengekod lebih daripada 140,000 aksara dari semua sistem tulisan di dunia. ASCII ialah subset Unicode - 128 titik kod Unicode pertama sepadan tepat dengan ASCII. UTF-8, pengkodan Unicode yang paling biasa, serasi ke belakang dengan ASCII.

Entiti HTML ialah kod khas yang digunakan dalam HTML untuk memaparkan aksara yang mempunyai makna khas dalam markup atau tidak tersedia pada papan kekunci standard. Entiti numerik menggunakan format &#nombor; di mana nombor ialah kod perpuluhan ASCII. Contohnya, &#65; dipaparkan sebagai "A", &#60; sebagai "<", dan &#38; sebagai "&".

Aksara kawalan direka pada era teleprinter dan terminal awal untuk mengawal tingkah laku peranti dan bukannya memaparkan teks yang kelihatan. Contohnya, BEL (7) membunyikan loceng, BS (8) mengalihkan kursor ke belakang, LF (10) maju ke baris seterusnya, dan CR (13) mengembalikan kursor ke permulaan baris. Banyak yang masih digunakan dalam protokol moden.

Kod ASCII biasa termasuk: Ruang (32), digit 0-9 (48-57), huruf besar A-Z (65-90), huruf kecil a-z (97-122). Tanda baca mempunyai kod khusus: titik (46), koma (44), tanda soal (63), tanda seru (33), tanda @ (64), dan tanda hash (35).

Anda boleh mencari aksara dengan memasukkan kod (perpuluhan, heksadesimal, atau binari) atau aksara itu sendiri. Gunakan tab penapis untuk melihat hanya aksara kawalan, aksara boleh cetak, atau semua aksara. Togol antara pandangan perpuluhan, heksadesimal, dan oktal untuk melihat kod dalam format pilihan anda. Klik mana-mana aksara untuk menyalinnya ke papan keratan.

ASCII Lanjutan merujuk kepada pengkodan aksara 8-bit yang menggunakan kod 128-255 untuk mewakili aksara tambahan seperti huruf beraksen, simbol mata wang, dan aksara lukisan kotak. Walau bagaimanapun, tiada standard tunggal "ASCII Lanjutan" - sistem berbeza (ISO-8859-1, Windows-1252, dll.) mentakrifkan aksara berbeza untuk kod yang sama.

ASCII kekal sebagai asas pengkomputeran walaupun terdapat pengkodan yang lebih baharu. Ia adalah asas untuk UTF-8 (pengkodan web yang dominan), digunakan dalam sintaks pengaturcaraan, fail konfigurasi, dan protokol rangkaian. Memahami ASCII sangat penting untuk penyahpepijatan, bekerja dengan sistem tahap rendah, dan memahami bagaimana teks diwakili dalam komputer.

Sistem pengoperasian berbeza menggunakan aksara kawalan ASCII berbeza untuk akhir baris: Unix/Linux/macOS menggunakan LF (Line Feed, kod 10), Windows menggunakan CR+LF (Carriage Return + Line Feed, kod 13+10), dan Mac OS klasik hanya menggunakan CR (Carriage Return, kod 13). Ini boleh menyebabkan masalah keserasian apabila memindahkan fail teks antara sistem.

Aksara NUL (kod 0) mewakili ketiadaan data dan digunakan sebagai penamat rentetan dalam C dan banyak bahasa pengaturcaraan. Ia menandakan akhir rentetan teks dalam memori. Byte NUL juga digunakan dalam format fail untuk mengisi data kepada penjajaran tertentu dan dalam protokol rangkaian untuk pelbagai tujuan kawalan.

Ya, anda boleh mengklik mana-mana aksara boleh cetak dalam jadual untuk menyalinnya terus ke papan keratan. Ini berguna untuk menyisipkan aksara khas ke dalam teks, kod, atau dokumen anda. Anda juga boleh menyalin keseluruhan jadual atau hasil yang ditapis menggunakan butang salin.

Aksara boleh cetak (kod 32-126) kelihatan apabila dipaparkan, termasuk huruf, nombor, tanda baca dan simbol. Aksara tidak boleh cetak (kod 0-31 dan 127) ialah aksara kawalan yang melakukan tindakan seperti mengalihkan kursor, mengawal peranti, atau menandakan akhir data. Ia tidak dipaparkan sebagai glif yang kelihatan tetapi mempengaruhi bagaimana teks diproses.