ตาราง ASCII

ASCII (American Standard Code for Information Interchange) เป็นมาตรฐานการเข้ารหัสอักขระที่พัฒนาขึ้นในทศวรรษ 1960 ซึ่งกำหนดรหัสตัวเลขตั้งแต่ 0 ถึง 127 เพื่อแสดงข้อความในคอมพิวเตอร์และอุปกรณ์อื่นๆ ประกอบด้วย 128 อักขระ: 32 อักขระควบคุม (0-31 และ 127) และ 96 อักขระที่พิมพ์ได้ (32-126) รวมถึงตัวอักษร ตัวเลข เครื่องหมายวรรคตอน และสัญลักษณ์

รหัส ASCII สามารถแสดงในระบบตัวเลขสี่แบบ: ทศนิยม (ฐาน-10, 0-127), ฐานสิบหก (ฐาน-16, 00-7F), ฐานแปด (ฐาน-8, 000-177) และฐานสอง (ฐาน-2, 00000000-01111111) แต่ละระบบมีประโยชน์ในบริบทที่แตกต่างกัน: ทศนิยมเพื่อการอ่านของมนุษย์ ฐานสิบหกสำหรับการเขียนโปรแกรม ฐานสองเพื่อเข้าใจรูปแบบบิต และฐานแปดสำหรับระบบเดิม

อักขระควบคุม (รหัส 0-31 และ 127) เป็นอักขระที่ไม่สามารถพิมพ์ได้ซึ่งควบคุมวิธีแสดงหรือส่งข้อความ ตัวอย่างรวมถึง: NUL (0) สำหรับการสิ้นสุด null, LF/Line Feed (10) สำหรับบรรทัดใหม่ใน Unix/Linux, CR/Carriage Return (13) สำหรับบรรทัดใหม่ในระบบ Mac เก่า, Tab (9) สำหรับการจัดแนวนอน และ ESC (27) สำหรับลำดับ escape

ASCII ใช้ 7 บิตเพื่อเข้ารหัส 128 อักขระ ส่วนใหญ่สำหรับข้อความภาษาอังกฤษ Unicode ใช้ถึง 21 บิตเพื่อเข้ารหัสอักขระมากกว่า 140,000 ตัว จากระบบการเขียนทั่วโลก ASCII เป็นสับเซตของ Unicode - 128 จุดโค้ด Unicode แรกตรงกับ ASCII ทุกประการ UTF-8 ซึ่งเป็น Unicode ที่พบบ่อยที่สุด เข้ากันได้ย้อนหลังกับ ASCII

เอนทิตี HTML เป็นรหัสพิเศษที่ใช้ใน HTML เพื่อแสดงอักขระที่มีความหมายพิเศษในมาร์กอัปหรือไม่มีอยู่ในคีย์บอร์ดมาตรฐาน เอนทิตีตัวเลขใช้รูปแบบ &#ตัวเลข; โดยที่ตัวเลขคือรหัสทศนิยม ASCII ตัวอย่างเช่น &#65; แสดงเป็น "A", &#60; แสดงเป็น "<" และ &#38; แสดงเป็น "&"

อักขระควบคุมถูกออกแบบในยุคของเครื่อง teletype และ terminal ยุคแรกเพื่อควบคุมพฤติกรรมของอุปกรณ์แทนที่จะแสดงข้อความที่มองเห็นได้ ตัวอย่างเช่น BEL (7) จะสั่นระฆัง BS (8) จะย้ายเคอร์เซอร์กลับ LF (10) จะเลื่อนไปยังบรรทัดถัดไป และ CR (13) จะคืนเคอร์เซอร์ไปยังจุดเริ่มต้นของบรรทัด หลายตัวยังใช้ในโปรโตคอลสมัยใหม่

รหัส ASCII ทั่วไปรวมถึง: Space (32), ตัวเลข 0-9 (48-57), ตัวอักษรใหญ่ A-Z (65-90), ตัวอักษรเล็ก a-z (97-122) เครื่องหมายวรรคตอนมีรหัสเฉพาะ: จุด (46), จุลภาค (44), เครื่องหมายคำถาม (63), เครื่องหมายตกใจ (33), เครื่องหมาย at (64) และ hash/pound (35)

คุณสามารถค้นหาอักขระโดยป้อนรหัส (ทศนิยม ฐานสิบหก หรือฐานสอง) หรืออักขระเอง ใช้แท็บตัวกรองเพื่อดูเฉพาะอักขระควบคุม อักขระที่พิมพ์ได้ หรืออักขระทั้งหมด สลับระหว่างมุมมองทศนิยม ฐานสิบหก และฐานแปดเพื่อดูรหัสในรูปแบบที่คุณต้องการ คลิกอักขระใดก็ได้เพื่อคัดลอกไปยังคลิปบอร์ด

Extended ASCII หมายถึงการเข้ารหัสอักขระ 8 บิตที่ใช้รหัส 128-255 เพื่อแสดงอักขระเพิ่มเติม เช่น ตัวอักษรที่มีเครื่องหมาย สัญลักษณ์สกุลเงิน และอักขระวาดกล่อง อย่างไรก็ตาม ไม่มีมาตรฐาน "Extended ASCII" เดียว - ระบบต่างๆ (ISO-8859-1, Windows-1252 ฯลฯ) กำหนดอักขระต่างกันสำหรับรหัสเดียวกัน

ASCII ยังคงเป็นพื้นฐานของการคอมพิวเตอร์แม้จะมีการเข้ารหัสที่ใหม่กว่า เป็นพื้นฐานของ UTF-8 (การเข้ารหัสเว็บที่โดดเด่น) ใช้ในไวยากรณ์การเขียนโปรแกรม ไฟล์การกำหนดค่า และโปรโตคอลเครือข่าย การเข้าใจ ASCII จำเป็นสำหรับการดีบัก การทำงานกับระบบระดับต่ำ และการเข้าใจวิธีแสดงข้อความในคอมพิวเตอร์

ระบบปฏิบัติการต่างๆ ใช้อักขระควบคุม ASCII ต่างกันสำหรับการสิ้นสุดบรรทัด: Unix/Linux/macOS ใช้ LF (Line Feed รหัส 10) Windows ใช้ CR+LF (Carriage Return + Line Feed รหัส 13+10) และ Mac OS แบบคลาสสิกใช้เฉพาะ CR (Carriage Return รหัส 13) สิ่งนี้อาจทำให้เกิดปัญหาความเข้ากันได้เมื่อถ่ายโอนไฟล์ข้อความระหว่างระบบ

อักขระ NUL (รหัส 0) แสดงถึงการไม่มีข้อมูลและใช้เป็นตัวสิ้นสุดสตริงใน C และภาษาโปรแกรมหลายๆ ภาษา มันสัญญาณจุดสิ้นสุดของสตริงข้อความในหน่วยความจำ ไบต์ NUL ยังใช้ในรูปแบบไฟล์เพื่อเติมข้อมูลให้มีการจัดตำแหน่งเฉพาะ และในโปรโตคอลเครือข่ายเพื่อวัตถุประสงค์ในการควบคุมต่างๆ

ได้ คุณสามารถคลิกอักขระที่พิมพ์ได้ใดๆ ในตารางเพื่อคัดลอกไปยังคลิปบอร์ดโดยตรง สิ่งนี้มีประโยชน์สำหรับการแทรกอักขระพิเศษลงในข้อความ รหัส หรือเอกสารของคุณ คุณยังสามารถคัดลอกตารางทั้งหมดหรือผลลัพธ์ที่กรองโดยใช้ปุ่มคัดลอก

อักขระที่พิมพ์ได้ (รหัส 32-126) สามารถมองเห็นได้เมื่อแสดง รวมถึงตัวอักษร ตัวเลข เครื่องหมายวรรคตอน และสัญลักษณ์ อักขระที่พิมพ์ไม่ได้ (รหัส 0-31 และ 127) เป็นอักขระควบคุมที่ดำเนินการเช่น การย้ายเคอร์เซอร์ การควบคุมอุปกรณ์ หรือการสัญญาณจุดสิ้นสุดของข้อมูล พวกมันไม่แสดงเป็นรูปที่มองเห็นได้แต่ส่งผลต่อวิธีประมวลผลข้อความ