ASCII-tabel
Volledige ASCII-tekencoderingreferentie met decimale, hexadecimale, octale, binaire codes, HTML-entiteiten en karakterbeschrijvingen. Direct zoeken en filteren.
Wat is ASCII?
ASCII (American Standard Code for Information Interchange) is een tekencoderingsstandaard ontwikkeld in de jaren 1960 die numerieke codes van 0 tot 127 toewijst om tekst weer te geven in computers en andere apparaten. Het omvat 128 tekens: 32 besturingstekens (0-31 en 127) en 96 afdrukbare tekens (32-126) inclusief letters, cijfers, punctuatie en symbolen.
Wat zijn de verschillende getalsystemen die in ASCII worden gebruikt?
ASCII-codes kunnen worden weergegeven in vier getalsystemen: Decimaal (base-10, 0-127), Hexadecimaal (base-16, 00-7F), Octaal (base-8, 000-177) en Binair (base-2, 00000000-01111111). Elk systeem is nuttig in verschillende contexten: decimaal voor menselijke leesbaarheid, hexadecimaal voor programmeren, binair voor het begrijpen van bitpatronen en octaal voor legacy-systemen.
Wat zijn ASCII-besturingstekens?
Besturingstekens (codes 0-31 en 127) zijn niet-afdrukbare tekens die bepalen hoe tekst wordt weergegeven of verzonden. Voorbeelden zijn: NUL (0) voor null-terminatie, LF/Line Feed (10) voor nieuwe regels in Unix/Linux, CR/Carriage Return (13) voor nieuwe regels in oudere Mac-systemen, Tab (9) voor horizontale spatiëring en ESC (27) voor escape-sequenties.
Wat is het verschil tussen ASCII en Unicode?
ASCII gebruikt 7 bits om 128 tekens te coderen, voornamelijk voor Engelse tekst. Unicode gebruikt tot 21 bits om meer dan 140.000 tekens uit alle schrijfsystemen wereldwijd te coderen. ASCII is een subset van Unicode - de eerste 128 Unicode-codepoints komen exact overeen met ASCII. UTF-8, de meest voorkomende Unicode-codering, is achterwaarts compatibel met ASCII.
Wat zijn HTML-entiteiten en hoe verhouden ze zich tot ASCII?
HTML-entiteiten zijn speciale codes die in HTML worden gebruikt om tekens weer te geven die een speciale betekenis hebben in opmaak of niet beschikbaar zijn op standaardtoetsenborden. Numerieke entiteiten gebruiken het formaat &#nummer; waarbij het nummer de ASCII-decimale code is. Bijvoorbeeld, A wordt weergegeven als "A", < als "<" en & als "&".
Waarom worden sommige ASCII-tekens "besturingstekens" genoemd?
Besturingstekens zijn ontworpen in het tijdperk van teletypes en vroege terminals om het gedrag van apparaten te besturen in plaats van zichtbare tekst weer te geven. Bijvoorbeeld, BEL (7) liet een bel rinkelen, BS (8) bewoog de cursor achteruit, LF (10) ging naar de volgende regel en CR (13) bracht de cursor terug naar het begin van de regel. Velen worden nog steeds gebruikt in moderne protocollen.
Wat is de ASCII-code voor veelvoorkomende tekens?
Veelvoorkomende ASCII-codes zijn: Spatie (32), cijfers 0-9 (48-57), hoofdletters A-Z (65-90), kleine letters a-z (97-122). Punctuatie tekens hebben specifieke codes: punt (46), komma (44), vraagteken (63), uitroepteken (33), apenstaart (64) en hekje (35).
Hoe gebruik ik deze ASCII-tabel effectief?
U kunt naar tekens zoeken door hun code (decimaal, hexadecimaal of binair) of het teken zelf in te voeren. Gebruik de filtertabs om alleen besturingstekens, afdrukbare tekens of alle tekens weer te geven. Schakel tussen decimale, hexadecimale en octale weergaven om codes in uw voorkeursformaat te zien. Klik op elk teken om het naar uw klembord te kopiëren.
Wat is Extended ASCII?
Extended ASCII verwijst naar 8-bit tekencoderingen die codes 128-255 gebruiken om extra tekens weer te geven zoals geaccentueerde letters, valutasymbolen en doostekeningstekens. Er is echter geen enkele "Extended ASCII"-standaard - verschillende systemen (ISO-8859-1, Windows-1252, enz.) definiëren verschillende tekens voor dezelfde codes.
Waarom is ASCII nog steeds relevant vandaag?
ASCII blijft fundamenteel voor computers ondanks nieuwere coderingen. Het is de basis voor UTF-8 (de dominante webcodering), gebruikt in programmeersyntaxis, configuratiebestanden en netwerkprotocollen. ASCII begrijpen is essentieel voor debuggen, werken met low-level systemen en begrijpen hoe tekst wordt weergegeven in computers.
Hoe verschillen regeleinden tussen besturingssystemen?
Verschillende besturingssystemen gebruiken verschillende ASCII-besturingstekens voor regeleinden: Unix/Linux/macOS gebruiken LF (Line Feed, code 10), Windows gebruikt CR+LF (Carriage Return + Line Feed, codes 13+10) en klassiek Mac OS gebruikte alleen CR (Carriage Return, code 13). Dit kan compatibiliteitsproblemen veroorzaken bij het overdragen van tekstbestanden tussen systemen.
Wat is het doel van het NUL-teken (code 0)?
Het NUL-teken (code 0) vertegenwoordigt de afwezigheid van gegevens en wordt gebruikt als string-terminator in C en veel programmeertalen. Het signaleert het einde van een tekststring in het geheugen. NUL-bytes worden ook gebruikt in bestandsformaten om gegevens naar specifieke uitlijningen op te vullen en in netwerkprotocollen voor verschillende controledoeleinden.
Kan ik tekens kopiëren uit deze tabel?
Ja, u kunt op elk afdrukbaar teken in de tabel klikken om het direct naar uw klembord te kopiëren. Dit is handig voor het invoegen van speciale tekens in uw tekst, code of documenten. U kunt ook de hele tabel of gefilterde resultaten kopiëren met de knop kopiëren.
Wat is het verschil tussen afdrukbare en niet-afdrukbare tekens?
Afdrukbare tekens (codes 32-126) zijn zichtbaar bij weergave, inclusief letters, cijfers, punctuatie en symbolen. Niet-afdrukbare tekens (codes 0-31 en 127) zijn besturingstekens die acties uitvoeren zoals het verplaatsen van de cursor, het besturen van apparaten of het signaleren van het einde van gegevens. Ze worden niet weergegeven als zichtbare glyphen maar beïnvloeden hoe tekst wordt verwerkt.